Legendarny dąb zwany “Bartkiem” rośnie w Zagnańsku w woj. świętokrzyskim. Należy do gatunku szypułkowego, pospolitego w całej nizinnej Polsce i w górach - ma żołędzie na długiej szypułce, zielonkawe i podłużnie prążkowane. “Bartek” jest najbardziej znanym drzewem w Polsce i należy do trójki naszych najstarszych dębów. Już w latach międzywojennych werdyktem specjalnego sądu konkursowego, został uznany za najokazalszy i najcenniejszy zabytek polskiej przyrody. Według tradycji drzewo liczy sobie ponad 1200 wiosen, choć naukowcy najczęściej oceniają jego wiek na ok. 1000 lat. Mimo tak długiego życia i wielu doświadczeń, dąb wciąż przyrasta i wydaje owoce - co roku w jego przepastnych konarach pojawia się spora ilość żołędzi. Kiedyś miał 14 konarów głównych i 16 bocznych, obecnie posiada jeszcze 8 konarów głównych, jednak ulega stopniowemu próchnieniu i może nie wytrzymać swego dużego ciężaru i naporu wiatrów.
Drzewo osnute jest wieloma legendami. Jedna z nich głosi, że pod “Bartkiem” odpoczywał sam Bolesław Krzywousty. Według innej, Jan III Sobieski, wracając z wyprawy wiedeńskiej, schował do dziupli butelkę wina, szablę i rusznicę turecką. W 1906 r. drzewo uległo uszkodzeniu na skutek pożaru stojących w pobliżu zabudowań. W latach 20. obumarłe fragmenty wnętrza drzewa zabezpieczono betonowymi plombami. W 1963 r. zaplombowano część murszejących pni i usunięto chore konary zagrażające turystom odwiedzającym “Bartka”. W 1991 r. uderzenie pioruna naruszyło jeden konarów i spowodowało zapalenie się części pnia. Mimo wielu dramatycznych zdarzeń, których “Bartek” był bohaterem, sędziwy dąb pozostaje nadal żywym i zadziwiającym świadectwem potęgi natury. Od 1952 r. drzewo jako pomnik przyrody znajduje się pod ścisłą ochroną prawną. Takiej samej ochronie podlega również znajdująca się w pobliżu piękna aleja, ciągnąca przez 200 metrów i złożona z ok. 50 wspaniałych drzew: 100-200 letnich klonów, lip, jesionów, grochodrzewów i modrzewi.
Pomoc Barlinka pomaga zachować ten historyczny dąb dla następnych pokoleń.